Ana Renkler

11 Mart 2010 Perşembe

TRT Ankara Radyosu ve Bir Tabak Kuru Fasülye


5 yaşımda anaokuluna başlamıştım. Hafızam şimdilerde çok iyi olmasa da küçüklüğümde yaptığım - yaşadığım şeyler dün gibi aklımda. Aradan yıllar geçse ve üzerine beynim bir sürü bilgiyi kaydetse de, o günler hiç silinmedi çok şükür. Sanırım çocuğun henüz yeni yeni işlenen beyni, olabilecek her ayrıntıyı yazıyor zamanı gelince hatırlansın o eski günler diye..

Anaokuluna gitmem benim için gerçekten çok faydalı oldu. İlk sene korkarak başladığımı hatırlıyorum. Kırmızı çok şirin kıyafetlerimiz vardı. Acaba diyorum kırmızıyı o nedenle mi çok seviyorum:) Korkarak başladığım anaokuluna, sonraki sene ben kendi isteğimle gittim. Aslında mahallede haddinden fazla arkadaşım vardı, ama anaokulunun yeri de her zaman farklı oldu. Oyun oynarken öğrenirdik, birlikte yemek yerdik, öğretmenimiz - ismini hala hatırlıyorum - bize çok güzel şarkılar öğretirdi.

Her gün bir anne kek, pasta , börek , çörek getirirdi. Çocukken yemekle pek aram olmadığını, anaokulundan sonra düzeldiğini söyler hep büyüklerim. Tahammül edemediğim tek nokta vardı, annelerin getirdiği sütün içinden kaymak çıkması :) Kaymaklı süt varsa da bir poşete öğretmen görmeden sütü dökerdim, eve götürürdüm:)) Sonra annem öğretmenimle konuşmuş sanırım, bir daha kaymaklı süt gelmedi...
Her ne kadar çocuk olsak da, o arkadaş ortamında kocaman insanlar olduğumuzu hatırlıyorum. Hepimiz bir birey, hepimiz kendini kabul ettirme çabasında, bu dünyada ben de varım diyebilecek miniklerdik. En çok da 23 Nisan'larda stadyumdaki yürüyüşlerimizi hatırlıyorum. Hepimize gelinlikler dikilmişti, erkeklere de damatlık. Rengarenk gelinlikler içinde saçı başı yapılmış gelinler ve damatlar, şimdi kendimize tekrar baktığımda, ne şirinmişiz diyorum.. O zamanlar şirin olabilecek kadar küçük olduğumun farkında değildim. Bu arada yanımda yürüyen minik damat arkadaşım - adını hatırlayamıyorum - yürüyüş öncesi benden baya dayak yemişti:P Ama nedendi unutmuşum :))

Kış günleri eve giderken hayalimde hep şu olurdu: " Sıcacık eve gitsem, çıtır çıtır yanan sobanın yanına otursam, annem kurufasülye getirse bana:P TRT Ankara radyosunda o huzur dolu şarkılar çalsa. Yemeğimi yesem, oyuncaklarımla oynasam..Var mı benden daha keyiflisii.. oohh "
Bu görüntü işte, seneler geçti ama kafamdaki en keskin hatıralardandır..

Cedric diyor ya, "8 yaşındaysanız..." ... Ben de diyorum ki, "6 yaşıdnaysanız, bu dünyada ben de varım diyorsunuz. Boyunuza, yaşınıza bakmadan kendi kimliğinizi ortaya koymaya çabalıyorsunuz. Ve 6 yaşındaysanız, hayat çok eğlenceli oluyor. Hele de bir anaokuluna gidiyorsanız.."

8 yorum:

Urfa Tutkunu dedi ki...

Demek çocuğa dayak attın haaa :D
Sizin gelinlikler dikilirken bana da pembesi dikilmişti. Okula geldiğimde annemin ördüğü o değişik pantolonlardan dolayı diğer annelerin gözdesi olurdum. Hepsi örneğini almaya çalışırdı :):) Ama sonra taşındık ve ben anaokuluna öğrenci olarak hiç gidemedim.

Şenay - Doğa dedi ki...

Bende şöyle diyorum :) Eğer 35 yaşındaysanız ve 5 yaşında kucuk bır kurbaanız varsa...ve bu kucuk kurbaaa anaokuluna gule oynaya gıderken :) bırden gıtmez ıstemezse..

:) Pes etmeyın... eskıye dönüyor..

Sevgiler..bizden...

yemek yapalım dedi ki...

canım ne güzl bir paylaşım olmuş.
benim anaokuluna gitme şansım olmadı,ama ilkokul yıllarınıda 1.sınıf haricinde hiç sevmedim,çünkü bnim gibi arkadaşlarım yoktu okul arkadaşlarımla çok sıcak arkadaşlığım asla olamadı.

Hilal dedi ki...

*Urfatutkunu
dayak dediysem yani öyle büyük çapta bişey değil. ufak tefek dürtüklemeler :P

*Şenay-Doğa

Şenaycım bizden daha tecrübeli bir anne olarak senden öğreneceklerimiz var eminim yorumun için teşekkürler

*Yemek yapalım

o zamanlar olmadıysa bile şimdi çok güzel arkadaşlıkların vardır canım mutlaka. Sevgiler

yemek yapalım dedi ki...

hilal arkadaşım evlendikten sonra pek arkadaşım kalmadı tek bir arkadaşım var diyebilirim oada http://evraile.blogspot.com/ yeni blog açtı destek olursan mutlu olur.

ama iyiki bu blog dünyasıyla ve sizin gibi değerli insanlarla tanıştım hepinizin bende ayrı bir yeri var.
sanki hepinizle yıllardır tanışıyormuşum gibi,ve okadar çok şey öğrendimki
evet artık çok arkadaşım var:)

Hilal dedi ki...

*Yemek Yapalım

elbette canım, birsürü arkadaş olduk burada ne güzel :)

model 82 dedi ki...

zaman tüneline girip geçmişe döndüm.. zaman su gibi akıp gidiyor insanoğlu çocukken 18 yaş hayalini cekerken 18 yaştan sonra hep geri sayım ihtiyacı duyarız. ama eski zamanlar eski yılların tadı hiçbirşeyde yok olamazda...kardeşim dostum arkadaşım bende yerin başka... iyiki varsın....

Hilal dedi ki...

ahh canım yaa çok sevindirdin beni
seni burda görmek ne kadar güzel..
candostum, özledim.. hem de çook..

Yorum Gönder

Fikrinizi bizimle paylaşın..

Related Posts with Thumbnails